Αναγνώστες

Δευτέρα 24 Φεβρουαρίου 2020

ΕΝΑΣ ΑΡΙΘΜΟΣ – ΑΝΤΟΝ ΤΣΕΧΟΦ

ΕΝΑΣ ΑΡΙΘΜΟΣ – ΑΝΤΟΝ ΤΣΕΧΟΦ 
ΘΕΜΑ: Η οικονομική εκμετάλλευση των εργαζομένων. 
ΔΟΜΗ: 1η Ενότητα: §1 -4 «Tις προάλλες... ψιθύρισε»: H φάρσα του εργοδότη στη δασκάλα. 
2η Ενότητα: §5 «Πετάχτηκα ... και βγήκε»: H αποκάλυψη της φάρσας και η παθητική στάση της δασκάλας. 
Στο κείμενο αυτό ο συγγραφέας με απλό και κάπως αστείο τρόπο παρουσιάζει το πρόβλημα της οικονομικής εκμετάλλευσης των ανθρώπων από τους ισχυρούς, κάτι που ήταν πολύ συνηθισμένο στη Ρωσία της εποχής του Τσέχωφ που τα κύρια χαρακτηριστικά ήταν η φτώχεια και η εξαθλίωση. Αυτό όμως που προβάλλεται ιδιαίτερα έντονα είναι η παθητική στάση της νεαρής δασκάλας , για να τονίσει ότι πολλές φορές οι ίδιοι οι άνθρωποι ευθύνονται για το γεγονός ότι πέφτουν θύματα εκμετάλλευσης.
Ο Τσέχωφ δίνει μήνυμα προς τους ανθρώπους να είναι αγωνιστικοί, δυναμικοί και να διεκδικούν τα δικαιώματα τους αλλιώς θα πέσουν θύματα κάποιων σκληρών και αδίστακτων ανθρώπων. Οι άνθρωπο δεν πρέπει να είναι δουλικοί αλλά να έχουν αξιοπρέπεια, αυτοσεβασμό και αυτοπεποίθηση
 Αφηγηματικά στοιχεία 
Αφηγητής: πρωταγωνιστής, δραματοποιημένος (ομοδιηγητικός), συμμετέχει στα δρώμενα και αφηγείται σε α΄ γραμματικό πρόσωπο.Εστίαση: εσωτερική
Χώρος: το σπίτι του αφηγητή
Χρόνος: δεν προσδιορίζεται
Αφηγηματικοί τρόποι
Το διήγημα στηρίζεται κυρίως στο διάλογο μέσα από τον οποίο διαγράφονται οι χαρακτήρες των ηρώων, υπάρχει όμως και η περιγραφή (αντιδράσεις και κινήσεις της Ιουλίας). 
Πολύ λίγα είναι τα σημεία στα οποία αφηγείται τα γεγονότα. Έτσι το κείμενο μοιάζει με ένα μικρό μονόπρακτο θεατρικό έργο
Ο αφηγητής
Στη σκηνή παρακολουθούμε τους υπολογισμούς που κάνει ο πρωταγωνιστής, ο οποίος είναι ο απόλυτος κυρίαρχος του παιχνιδιού,  για να πληρώσει τη δασκάλα των παιδιών του. Οι υπολογισμοί κρύβουν το στοιχείο της απάτης και ο εργοδότης παρουσιάζεται ως ένας άνθρωπος ψεύτης, απατεώνας και εκμεταλλευτής μιας αθώας κοπέλας, ως ένας σκληρός και απάνθρωπος εργοδότης που προσπαθεί να αφαιρέσει χρήματα από το μισθό της δασκάλας. Στο τέλος όμως φαίνεται ο πραγματικός του χαρακτήρας: είναι ένας άνθρωπος τίμιος, δίκαιος στις συναλλαγές του αν και θα μπορούσε να εξαπατήσει τη νεαρή δασκάλα λόγω της κοινωνικής του θέσης και της οικονομικής του δύναμης.
Λυπάται και αγανακτεί με το γεγονός ότι κάποιοι πλούσιοι φέρονται άσχημα στους αδύναμους και ανυπεράσπιστους ανθρώπους .Δείχνει τη διάθεση να συμβουλεύσει την κοπέλα ώστε να μάθει να διεκδικεί τα δικαιώματα της  και να την προστατεύσει από μελλοντικές αδικίες.
Ο τρόπος με τον οποίο ενεργεί φανερώνει έναν άνθρωπο με υψηλό μορφωτικό επίπεδο που ξέρει να εκτιμά τον κόπο των άλλων και έναν άνθρωπο προοδευτικό και ανοιχτόμυαλο.
Η δασκάλα
Ο Τσέχωφ σκιαγραφεί το χαρακτήρα της δεσποινίδας Ιουλίας ως ένα ακραίο παράδειγμα δειλής και παθητικής συμπεριφοράς. Όλη η εικόνα και η ψυχολογία της νεαρής κοπέλας συγγενεύει με τους δραματικούς ήρωες του Τσέχωφ που αδυνατούν να πάρουν την τύχη στα χέρια τους και γίνονται έρμαια της τύχης τους. Η δεσποινίς Ιουλία είναι δειλή, αντιμετωπίζει τον εργοδότης της με φόβο, δεν έχει το θάρρος να διεκδικήσει τα δικαιώματα της και γίνεται το εύκολο θύμα του καθενός. Είναι  πολύ αδύναμος χαρακτήρας, δεν έχει αυτοπεποίθηση, τρέμει, κλαίει, αποδέχεται τα πάντα μοιρολατρικά. Δεν ξέρει τι σημαίνει να αγωνίζεσαι, να διεκδικείς τα δικαιώματα σου, να υψώνεις το ανάστημα σου, όταν το απαιτούν οι περιστάσεις, έχει έλλειψη αυτοσεβασμού,  και αξιοπρέπειας. Δεν έχει εμπιστοσύνη στις ικανότητες της και φτάνει στο σημείο να ευχαριστεί κιόλας τον εργοδότης της για αυτά τα λίγα που της δίνει. Με την παθητική της στάση προκαλεί την εκμετάλλευση της.
Γλώσσα- ύφος
Η γλώσσα είναι απλή, άμεση,παραστατική ,κατανοητή,  με σύντομες, λιτές και περιεκτικές φράσεις   και το ύφος είναι απλό και λιτό(απουσιάζουν τα σχήματα λόγου)  , γρήγορο, ζωντανό και παραστατικό χάρη στο διάλογο,με χιουμοριστική διάθεση, ρεαλιστικό (απεικονίζει την πραγματικότητα) - θεατρικό (διάλογος).
 ΕΚΦΡΑΣΤΙΚΑ ΜΕΣΑ: Προσωποποιήσεις: §2 «νευρικός βήχας», §4 «η φωνή της έτρεμε» Mεταφορές: §3 «να’χεις τα μάτια σου τέσσερα», § 5 «σκληρό μάθημα» 
Παρομοιώσεις: §5 «σαν χαζή» Eπαναλήψεις: §4 «όλα όλα», «Tρία ... τρία, τρία... ένα και ένα.», §5 «Oι άλλοι δε μου ’διναν τίποτα!... Δε σου ’διναν τίποτα» Eικόνες: §2 «H Iουλία έγινε κατακόκκινη», «Tο αριστερό μάτι της Iουλίας … δεν έβγαλε άχνα», §4 «Tα μάτια της Iουλίας ... πάνω στη μύτη της», «Kαι της έδωσα... τα έβαλε στην τσέπη της», §5 «Πετάχτηκα ορθός... στο γραφείο». Aντιθέσεις: §2 «Tην έπιασε νευρικός βήχας... δεν έβγαλε άχνα», §5 «εγώ σε έκλεψα, σε λήστεψα! Kαι μου λες κι ευχαριστώ;», «Oι άλλοι δε μου ’διναν τίποτα!...»
ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ Εργοδότης: συμπάθεια προς τη δασκάλα, ανησυχία για το μέλλον της, προσπαθεί να αφυπνίσει τη δασκάλα και να της υποδείξει με πατρικό ενδιαφέρον τη στάση που πρέπει να κρατά απέναντι σε άτομα που προσπαθούν να την εκμεταλλευτούν Δασκάλα: ταραγμένη, αμήχανη, νευρική 
ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ O εργοδότης της δασκάλας Στην αρχή επιθετικός, αυταρχικός, παράλογος, σκληρός, άκαρδος, χωρίς συναισθήματα Tελικά (μετά την αποκάλυψη της φάρσας): δίκαιος, συμπονετικός, έξυπνος και ευρηματικός, προστατευτικός, ευαίσθητος 
H δασκάλα: άβουλη, παθητική, υποταγμένη, δουλοπρεπής, δειλή, αδυνατεί να πάρει τη ζωή στα χέρια της, δεν υπερασπίζεται τον εαυτό της, δέχεται αδιαμαρτύρητα τις άδικες δικαιολογίες του διευθυντή, χωρίς να σηκώνει κεφάλι, μόνο μουρμουρίζει τις διαφωνίες της. Γενικά ο χαρακτήρας της δασκάλας αντιπροσωπεύει σε μεγάλο ποσοστό τη γυναικεία ψυχολογία και συμπεριφορά των παλαιότερων χρόνων

1οΦύλλο εργασίας

ΟΜΑΔΑ 1 :  ΜΕΛΕΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ‘’ΤΙ’’ ΚΑΙ ΤΟΥ ‘’ΠΩΣ’’ ΤΟΥ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ
  1. Να εντοπίσετε και να καταγράψετε τo θέμα του διηγήματος.

  1. Να συμπληρώσετε τον παρακάτω πίνακα που αφορά στη δομή του διηγήματος:
ΔΟΜΗΕΝΟΤΗΤΕΣΠΛΑΓΙΟΤΙΤΛΟΙ
1η ενότητα
  1. Να παρουσιάσετε ένα παράδειγμα για το κάθε χαρακτηριστικό της γλώσσας και του ύφους του διηγήματος που σας δίνεται:
Ζωντανό, παραστατική ΟΜΑΔΑ 3: ΜΕΛΕΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΑΦΗΓΗΣΗΣ
1.Να αναπτύξετε μια παράγραφο με τίτλο ‘’αφηγητής ‘’στην οποία σε συνεχή λόγο και με τη χρήση κατάλληλων συνδετικών λέξεων – φράσεων θα δίνετε απαντήσεις στις παρακάτω ερωτήσεις:  Ποιος μιλάει κατά τη γνώμη σας; Σε ποιο πρόσωπο ; Διατηρείται το ίδιο πρόσωπο αφήγησης σε όλο το διήγημα; Να ενισχύσετε την απάντησή σας με παραδείγματα που θα αντλήσετε από το κείμενο.

2.Να συμπληρώσετε τον παρακάτω πίνακα που αφορά στους αφηγηματικούς   τρόπους που εντοπίζετε στο διήγημα.
ΑΦΗΓΗΜΑΤΙΚΟΣ ΤΡΟΠΟΣΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ
  1. 3. Ποιος εντοπίσατε ότι είναι ο κυρίαρχος αφηγηματικός τρόπος;
  2. Ποια στοιχεία δείχνουν ότι το διήγημα έχει θεατρικό χαρακτήρα;


ΟΜΑΔΑ 4 :  ΜΕΛΕΤΗΤΕΣ ΤΩΝ ΕΚΦΡΑΣΤΙΚΩΝ ΜΕΣΩΝ ΤΟΥ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ
  1. Να συμπληρώσετε τον παρακάτω πίνακα με τα εκφραστικά μέσα που ζητούνται:
ΜΕΤΑΦΟΡΑ    ΕΙΚΟΝΑΠΑΡΟΜΟΙΩΣΗΕΠΑΝΑΛΗΨΗΑΣΥΝΔΕΤΟ ΣΧΗΜΑ


2.Να σχολιάσετε σε μια σύντομη παράγραφο τον τίτλο του κειμένου .

2ο Φύλλο εργασίας


ΟΜΑΔΑ 1:

Να συμπληρώσετε τον παρακάτω πίνακα με στοιχεία που θα αντλήσετε  από το κείμενο:
ΤΟΠΟΣΧΡΟΝΟΣΠΡΟΣΩΠΑ àΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΡΟΣΩΠΩΝΣΤΟΙΧΕΙΟ ΠΛΟΚΗΣ





ΕΡΓΑΣΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΣΠΙΤΙ:  Φαντάσου ότι η ιστορία δεν τελειώνει έτσι. Γράψε ένα διαφορετικό τέλος, στο οποίο η δασκάλα αντιδρά δυναμικά απέναντι στον εργοδότη της (100-150 λέξεις).


ΟΜΑΔΑ 2 : ΕΡΓΟΔΟΤΗΣ
1.Να συμπληρώσετε τον παρακάτω πίνακα που αφορά στα χαρακτηριστικά της ψυχολογίας, της προσωπικότητας και της στάσης ζωής  του εργοδότη, όπως  αυτά διαγράφονται καθώς εξελίσσεται το διήγημα.
Ο ΕΡΓΟΔΟΤΗΣ ΣΤΗΝ ΑΡΧΗΟ ΕΡΓΟΔΟΤΗΣ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ





ΕΡΓΑΣΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΣΠΙΤΙ: Φαντάσου ότι είσαι ο εργοδότης.  Να παρουσιάσεις τα συναισθήματά σου για την Ιουλία  καθώς και τις εντυπώσεις και τις σκέψεις σου μετά το τέλος του επεισοδίου λαμβάνοντας υπόψη σου και  τις τελευταίες αντιδράσεις της Ιουλίας.

ΟΜΑΔΑ 3 : ΙΟΥΛΙΑ
  1. α)Να συμπληρώσετε τον παρακάτω πίνακα που αφορά στα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας της Ιουλίας και της στάσης ζωής της, όπως αυτά διαγράφονται   καθώς εξελίσσεται το διήγημα.
Η ΙΟΥΛΙΑ  ΣΤΗΝ ΑΡΧΗΗ ΙΟΥΛΙΑ  ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ






β)Στη συνέχεια να καταγράψεις τα συμπεράσματά σου σε μια μικρή παράγραφο , προσπαθώντας να αιτιολογήσεις τη στάση που επιλέγει η Ιουλία από την αρχή ως το τέλος του διηγήματος .

ΕΡΓΑΣΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΣΠΙΤΙ: Φαντάσου ότι είσαι η Ιουλία . Να περιγράψεις στο ημερολόγιό σου τα συναισθήματα που δοκίμασες  σε όλη τη διάρκεια της σκηνής που εκτυλίχθηκε στο γραφείο του εργοδότη σου (100-150 λέξεις).

ΟΜΑΔΑ 4:  ΜΑΘΗΤΗΣ ΙΟΥΛΙΑΣ

  1. Θα ήθελες να έχεις δασκάλα την Ιουλία ; Να αναπτύξεις με επιχειρήματα την απάντησή σου σε μια παράγραφο φροντίζοντας το κείμενό σου να διακρίνεται για την αλληλουχία και τη συνοχή των νοημάτων του.

ΕΡΓΑΣΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΣΠΙΤΙ: Φαντάσου ότι είσαι ο μαθητής / μαθήτρια της Ιουλίας και είχες  παρακολουθήσει τη σκηνή ανάμεσα στον πατέρα σου και στη δασκάλα σου. Να ετοιμάσεις μία ομιλία την οποία θα της απευθύνεις κρίνοντας τη στάση της (100-150 λέξεις).

Παρασκευή 8 Νοεμβρίου 2019

Κειμενικοί δείκτες-Συγκείμενο:

Κειμενικοί δείκτες: Είναι τα μορφικά στοιχεία του κειμένου που συνιστούν το εξωτερικό περίβλημα αλλά και τον σκελετό του. Περιλαμβάνουν το λογοτεχνικό γένος/ είδος, τις γλωσσικές επιλογές, τους αφηγηματικούς τρόπους, τις αφηγηματικές τεχνικές, τη δομή, την πλοκή, τους χαρακτήρες κ.ά. Η συνδυαστική ερμηνεία των κειμενικών δεικτών μάς βοηθά να διερευνήσουμε τις ανταποκρίσεις στο κείμενο και να του αποδώσουμε νόημα.

Συγκείμενο: Είναι το πλαίσιο αναφοράς του λογοτεχνικού έργου, δηλαδή τα ιστορικά, κοινωνικά και βιογραφικά/ ιδεολογικά δεδομένα των συνθηκών παραγωγής του. Τα στοιχεία του πραγματικού κόσμου που αναπαριστώνται στα λογοτεχνικά κείμενα αποτελούν το συγκείμενό τους και συμβάλλουν στην ερμηνεία τους. Τέτοια στοιχεία είναι, μεταξύ άλλων, η χωροχρονική τοποθέτηση (πού και πότε εκτυλίσσεται αυτό που διαβάζουμε), οι ιστορικές, κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες του χρόνου συγγραφής, η πολιτεία και το δίκαιό της (άγραφο ή γραπτό), ο πολιτισμός, η κουλτούρα και η θρησκεία, όπως μετουσιώνονται σε διαδεδομένες αντιλήψεις, παραδόσεις και ήθη. Όλα αυτά υποδηλώνονται στο κείμενο είτε συνδυαστικά είτε επιλεκτικά. Αποτελούν βοηθητικά στοιχεία, για να καταλάβει ο αναγνώστης/ η αναγνώστρια ότι αυτό που διαβάζει αποτελεί μια μικρή φέτα ζωής του πραγματικού κόσμου, όπως αυτός διαθλάται στο κείμενο μέσα από τη φιλοσοφική και ιδεολογική ματιά του/της συγγραφέα και από τις γλωσσικές του επιλογές. Με άλλα λόγια, διαβάζει συγκεκριμένους χαρακτήρες σε ένα συγκεκριμένο χρονικό και χωρικό περιβάλλον όχι με τρόπο πραγματικό και ρεαλιστικό, αλλά μέσα από το είδος της αναπαράστασης που κάνει ο/η συγγραφέας με τις επιλογές του. Ο αναγνώστης/ η αναγνώστρια καλείται να λαμβάνει υπόψη όλα αυτά και να προβαίνει σε λεπτές διακρίσεις ανάμεσα στον πραγματικό κόσμο και το συγκείμενο

Δευτέρα 14 Οκτωβρίου 2019

Δημιουργική γραφή- Ημερολόγιο

Ημερολόγιο
Είναι ένα κειμενικό είδος στο οποίο ένα άτομο καταγράφει τα πιο σημαντικά γεγονότα της προσωπικής του ζωής καθώς και της δημόσιας ζωής της εποχής του. Το ημερολόγιο είναι κείμενο με προσωπικό χαρακτήρα και δε γράφεται για να δημοσιευτεί ή για να διαβαστεί από άλλους εκτός από τον ίδιο το συγγραφέα.
Χαρακτηριστικά ημερολογίου
Δήλωση τόπου και χρόνου και η χρονολογική παράθεση των γεγονότων.
Μεσολαβεί ελάχιστος χρόνος ανάμεσα στο χρόνο των γεγονότων και στην καταγραφή τους.
Λόγος επιγραμματικός,  ελλειπτικός και πολλές φορές συνθηματικός.
Γραφή συνειρμική και  αποσπασματική. 
Οι σκέψεις και οι ιδέες οργανώνονται και αναπτύσσονται με ελεύθερο τρόπο.
Περιέχει σχόλια, παρατηρήσεις, κρίσεις και σκέψεις και μια υποκειμενική καταγραφή όλων των θεμάτων που απασχολούν το άτομο που γράφει το ημερολόγιο.
Καταγραφή σκέψεων σε α πρόσωπο.
Το ύφος είναι προσωπικό, φυσικό, στοχαστικό και εξομολογητικό.
Συνήθως είναι ένα είδος γραπτού εσωτερικού μονολόγου όμως μπορεί να απευθύνεται και σε ένα τρίτο φανταστικό πρόσωπο.
Αποσπάσματα από ημερολόγια


Ημερολόγιο της Άννας Φρανκ

Παρασκευή, 23 Ιουλίου 1943
 

Αγαπητή Κίττυ,
Έχω διάθεση να σου διηγηθώ τι θέλει να κάνει ο καθένας μας, όταν θα βγούμε από δω. Η μεγαλύτερη επιθυμία της Μαργκό και του Βαν Ντάαν είναι να βουτήξουν ως το σαγόνι μέσα σε ένα πολύ ζεστό μπάνιο και να μείνουν εκεί μισή ώρα τουλάχιστον. Η κ. Βαν Ντάαν θέλει, πριν από όλα, να φάει γλυκά. Ο Ντύσσελ δεν σκέφτεται παρά τη Λόττε, τη γυναίκα του. Η μαμά θέλει να ξαναβρεί τον καφέ της, ο μπαμπάς να επισκεφτεί τον κ. Βόσσεν και ο Πέτερ να πάει στον κινηματογράφο. Εγώ απλώς θα πετούσα απ’ τη χαρά μου και θα ’μουν τόσο ευτυχισμένη, ώστε δεν θα ’ξερα από πού ν’ αρχίσω.
Εκείνο που επιθυμώ πιο πολύ είναι να ξαναβρεθώ στο σπίτι μου, να μπορώ να κυκλοφορώ ελεύθερα, να κινούμαι και τέλος να εργάζομαι συστηματικά, δηλαδή να ξαναβρώ το σχολείο...
Δική σου
Άννα

 
 Σάββατο, 7 Νοεμβρίου 1942
  
  Αγαπητή Κίτυ
 Η μητέρα προστατεύει τη Μαργκότ, αυτό είναι ολοφάνερο· προστατεύουν πάντα η μια την άλλη. Έχω τόσο πολύ συνηθίσει αυτή την κατάσταση, ώστε έχω γίνει εντελώς αδιάφορη στις μομφές της μητέρας και στην γκρινιάρικη διάθεση της Μαργκότ.
         Δεν τις αγαπώ, παρά μόνο γιατί είναι μητέρα μου και αδερφή μου. Για τον πατέρα, το πράγμα είναι διαφορετικό. Πληγώνομαι κάθε φορά που δείχνει την προτίμησή του για τη Μαργκότ, που επιδοκιμάζει τις πράξεις της, που τη γεμίζει μ' επαίνους και χάδια, γιατί αγαπώ τρελά τον Πιμ. Είναι το μεγάλο μου ιδεώδες. Δεν αγαπώ κανέναν στον κόσμο όσο τον πατέρα.
         Δεν καταλαβαίνει ότι στη Μαργκότ δε φέρεται με τον ίδιο τρόπο που φέρεται σε μένα. Η Μαργκότ είναι αναμφισβήτητα η πιο έξυπνη, η πιο ευγενική, η πιο όμορφη και η πιο καλή! Παρ' όλ' αυτά έχω κι εγώ λίγο δικαίωμα να με παίρνουν στα σοβαρά. Υπήρξα πάντα ο κλόουν της οικογένειας, πάντα με χαρακτηρίζουν ανυπόφορη και πάντα είμαι ο αποδιοπομπαίος τράγος· εγώ πάντα πληρώνω τα σπασμένα, πότε εισπράττοντας επιπλήξεις και πότε πνίγοντας μέσα μου την απελπισία μου. Τα φαινομενικά κανακέματα δε μ' ευχαριστούν πια, ούτε και οι λεγόμενες σοβαρές συζητήσεις. Περιμένω από τον πατέρα κάτι που δεν είναι ικανός να μου δώσει.
         Δε ζηλεύω τη Μαργκότ, δεν τη ζήλεψα ποτέ, δε φθόνησα ουδέποτε, ούτε την ομορφιά της ούτε την εξυπνάδα της· το μόνο που ζητώ είναι την αγάπη του πατέρα, την αληθινή στοργή του, όχι μόνο για το παιδί του, αλλά για την Άννα, αυτή που είναι.


Γαντζώνομαι στον πατέρα, γιατί είναι ο μόνος που διατηρεί σε μένα τα τελευταία υπολείμματα του οικογενειακού αισθήματος. Ο πατέρας δε θέλει να καταλάβει ότι μερικές φορές έχω μια ακατανίκητη ανάγκη να ανακουφιστώ, να του μιλήσω για τη μητέρα· αρνείται να με ακούσει και αποφεύγει καθετί που έχει σχέση με τα ελαττώματά της.
         Περισσότερο απ' όλους τους άλλους, η μητέρα, με το χαρακτήρα της και τα ελαττώματά της, μου πλακώνει την καρδιά. Δεν ξέρω πια τι στάση να κρατήσω· δε θέλω να της πω βάναυσα πως είναι παράλογη, σαρκαστική και σκληρή· από την άλλη, όμως, δεν μπορώ να είμαι πάντα κατηγορούμενη.
         Όπως και να το κάνεις, είμαστε τα δυο άκρα αντίθετα και, μοιραία, συγκρουόμαστε. Δεν κρίνω το χαρακτήρα της μητέρας, γιατί δεν είμαι αρμόδια να τον κρίνω· τη συγκρίνω μόνο με την εικόνα της μητέρας που είχα πλάσει με τη σκέψη μου. Για μένα, η μητέρα μου δεν είναι πάντα «η μητέρα»· κι έτσι αναγκάζομαι να εκπληρώσω αυτόν το ρόλο μόνη μου. Είμαι ξεκομμένη από τους γονείς μου, έχω χάσει λίγο τα νερά μου και δεν ξέρω σε ποιο λιμάνι ν' αράξω. Όλ' αυτά γιατί έχω στο νου μου ένα ιδεώδες παράδειγμα: το ιδεώδες της γυναίκας που είναι μητέρα, και το οποίο δε βρίσκω καθόλου σ'εκείνη που είμαι υποχρεωμένη να ονομάζω μητέρα μου.
         Έχω πάντα την πρόθεση να παραβλέπω τα ελαττώματα της μαμάς, να μη δω παρά μόνο τις αρετές της, και να προσπαθήσω να βρω στον εαυτό μου αυτό που μάταια αναζητώ σ'εκείνη. Αλλά δεν τα καταφέρνω, και το απελπιστικό είναι πως ούτε ο πατέρας ούτε η μητέρα υποπτεύονται ότι μου λείπουν στη ζωή κι ότι τους αποδοκιμάζω γι' αυτόν το λόγο. Υπάρχουν τάχα γονείς ικανοί να δώσουν πλήρη ικανοποίηση στα παιδιά τους; Μερικές φορές μού περνά η σκέψη ότι ο Θεός θέλει να με δοκιμάσει, όχι μόνο τώρα αλλά και αργότερα· το κυριότερο είναι να γίνω συνετή, χωρίς παραδείγματα και ανώφελα λόγια, για να είμαι αργότερα πιο δυνατή. Ποιος άλλος θα διαβάσει ποτέ αυτές τις επιστολές, εκτός από μένα;
         Ποιος άλλος θα με παρηγορήσει, γιατί συχνά έχω ανάγκη παρηγοριάς· πολύ συχνά μου λείπει η δύναμη, ό,τι κάνω δεν είναι αρκετό και δεν αποτελειώνω τίποτε. Δεν το αγνοώ· προσπαθώ να διορθωθώ, και κάθε μέρα χρειάζεται να ξαναρχίσω από την αρχή. Με μεταχειρίζονται με τον πιο αναπάντεχο τρόπο. Τη μια μέρα, η Άννα είναι πανέξυπνη και μπορεί κανείς να μιλά μπροστά της για οποιοδήποτε θέμα· την επομένη, η Άννα είναι μια χαζούλα που δεν καταλαβαίνει τίποτ' απολύτως και φαντάζεται πως έχει αντλήσει από τα βιβλία σπουδαία πράγματα.
         Ωστόσο, δεν είμαι πια μωρό και η χαϊδεμένη μικρούλα που γελάνε καλοσυνάτα μαζί της σε κάθε περίπτωση. Έχω το ιδανικό μου, έχω μάλιστα πολλά ιδανικά· έχω τις ιδέες μου και τα σχέδιά μου, μόλο που δεν μπορώ ακόμη να τα εκφράσω.

Α, πόσα πράγματα δεν παρουσιάζονται στο μυαλό μου το βράδυ, όταν είμαι μόνη, ακόμη και την ημέρα, όταν είμαι αναγκασμένη να υπομένω εκείνους που μ' ενοχλούν κι εκείνους που παρεξηγούν ό,τι θέλω να πω!
         Τελικά ξαναγυρίζω πάντα αυτόματα στο Ημερολόγιό μου, που είναι για μένα η αρχή και το τέλος, γιατί από την Κίτυ δε λείπει ποτέ η υπομονή· της υπόσχομαι πως σε πείσμα όλων θ' αντέξω το χτύπημα, θα τραβήξω το δρόμο μου και θα καταπιώ τα δάκρυά μου. Μόνο που θα 'θελα πολύ να δω ένα αποτέλεσμα, θα 'θελα πολύ να έχω μια ενθάρρυνση, έστω για μία φορά, από κάποιον που μ' αγαπά.
         Μη με κρίνεις αυστηρά, μα φρόντισε να με βλέπεις απλώς και μόνο σαν ένα πλάσμα που μερικές φορές αισθάνεται ότι το ποτήρι ξεχειλίζει.



Δική σου, Άννα


Συμβουλευτείτε και τις ακόλουθες διαδικτυακές πηγές:
  1.  http://www.tovima.gr/relatedarticles/article/?aid=144155
  2. http://www.annefrank.org









Ζλάτλα Φιλίποβιτς, Ένα Ημερολόγιο από το Σεράγεβο (απόσπασμα)


Δευτέρα 29 Ιουνίου 1992

Dear Mimmy ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΠΙΑ ΤΟΥΣ ΒΟΜΒΑΡΔΙΣΜΟΥΣ! ΚΑΙ ΤΙΣ ΟΒΙΔΕΣ ΠΟΥ ΠΕΦΤΟΥΝ! ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ! ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ! ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΕΙΝΑ! ΚΑΙ ΤΗ ΔΥΣΤΥΧΙΑ! ΚΑΙ ΤΟ ΦΟΒΟ! Η ζωή μου δεν είναι όλα αυτά! Δεν μπορεί κανείς να κατηγορήσει μια μαθήτρια έντεκα χρονών επειδή θέλει να ζήσει! Μια μαθήτρια που δεν πηγαίνει πια στο σχολείο, που δε νιώθει καμία χαρά, καμία από τις συγκινήσεις μιας μαθήτριας. Ένα παιδί που δεν μπορεί να παίζει πια, που έχει μείνει χωρίς φίλες, χωρίς ήλιο, χωρίς πουλιά, χωρίς επαφή με τη φύση, χωρίς φρούτα, χωρίς σοκολάτες, χωρίς καραμέλες, ένα παιδί που έχει μείνει μόνο με λίγο γάλα σε σκόνη. Ένα παιδί που, με μια μόνο λέξη, δε ζει σαν παιδί. Ένα παιδί του πολέμου. Τώρα πια συνειδητοποιώ πραγματικά ότι βρίσκομαι μέσα σ' έναν πόλεμο, ότι είμαι μάρτυρας ενός βρόμικου και απεχθούς πολέμου. Εγώ, όπως επίσης και χιλιάδες άλλα παιδιά μιας πόλης που καταστρέφεται, κλαίει, θρηνεί, ελπίζει σε μια βοήθεια που δε θα έρθει. Θεέ μου, θα σταματήσουν όλα αυτά μια μέρα, θα μπορέσω να ξαναγίνω μαθήτρια, να ξαναγίνω ένα παιδί που θα είναι χαρούμενο επειδή είναι παιδί; Άκουσα να λένε ότι η παιδική ηλικία είναι η πιο όμορφη περίοδος της ζωής. Ήμουν χαρούμενη όταν ζούσα σαν ένα φυσιολογικό παιδί, αυτός ο βρόμικος πόλεμος, όμως, μου πήρε τα πάντα. Για ποιο λόγο; Είμαι θλιμμένη. Θέλω να κλάψω. Κλαίω.
Η Ζλάτα σου





Γλυκό του κουταλιού

  Γλυκό του κουταλιού           Μεγάλο μέρος της ποίησης του Κύπριου ποιητή Κυριάκου Χαραλαμπίδη απηχεί το ιστορικό γεγονός της τουρκικής ει...